Kryminał, thriller, fantastyka
„Dystopia” Vincenta V. Severskiego to opowieść o gotowości na nierówną walkę: z obcą agenturą, ale i służbami własnego państwa pozostającymi na smyczy władzy. Walkę w imię czegoś tak ulotnego jak przyzwoitość, przyjaźń, miłość. Walkę, którą na swoje barki biorą tu głównie kobiety – pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
„Lucia” jest opowieścią o determinacji, potrzebnej do tego, by wygrać starcie z prawdziwie wyrachowanym złem. Wbrew zdrowemu rozsądkowi, wbrew własnym słabościom i z narażeniem własnego życia. O rozpoczynającej nowy cykl powieści Bernarda Miniera pisze Jakub Hinc. RECENZJA
To opowieść o pełnym niebezpieczeństw szukaniu zaginionego dzieła Kopernika, w którym stawką jest nie tylko ów prawdziwy „skarb narodów”, ale i ludzkie życie. A zagłębienie się w przeszłości może stać się drogą do budowania przyszłości – o „Poszukiwaczach siódmej księgi” Izabeli Szylko pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Piotr Kościelny zaprasza nas do świata wzajemnych powiązań tak głębokich i zataczających tak szerokie kręgi, że w starciu z nimi w zasadzie każdy z bohaterów okazać może się bezsilny. Nawet ten, któremu wydawało się dotąd, że jest niepokonany – o „Układzie” pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Ryszard Ćwirlej obnaża kulisy nieposkromionej zachłanności, czerpiącej pełnymi garściami z ludzkiej łatwowierności i strachu, zabierając nas jednocześnie w szaloną kryminalną podróż, w której nie zabraknie też charakterystycznego dla tego autora poczucia humoru – o „Tęczowej Dolinie” pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
„Żony Gniewu” Joanny Jodełki – trzeci tom cyklu „Siostry Raj” – to rozgrywająca się w scenerii krzyżackiego zamku kryminalna opowieść o morderstwie i zuchwałej kradzieży dzieł sztuki. Ale to też historia opowiedziana z przymrużeniem oka, stawiająca przy tym w centrum skomplikowane emocje obecne w życiu pewnej mocno patchworkowej rodziny – pisze Jakub Hinc. RECENZJA
W motyw ucieczki i pogoni wpisują autorzy „Obcego horyzontu” opowieść o jednostkach wrzuconych w bezkompromisową walkę wywiadów, w której gra toczy się o przyszłość Polski, ale i o bezpieczeństwo zachodniego świata. O powieści Marcina Falińskiego i Rafała Barnasia pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Adam Dzierżek pokazuje nam w „Padlinie” świat do tego stopnia naznaczony przemocą, że staje się ona narzędziem także w rękach tych, którzy szukają sprawiedliwości i zadośćuczynienia za doznane krzywdy – pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Julia Łapińska daje nam w „Dzikich psach” studium ludzkiego wyrachowania, podsycania nienawiści, żerowania na krzywdzie innych i nieliczenia się z ludzkim życiem w imię partykularnych interesów i doraźnych celów, także politycznych ― pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Przemysław Kowalewski zabiera nas w podróż do Szczecina roku 1957, by opowiedzieć historię mroczną – nie tylko mrokiem popełnianych tu zbrodni, ale i mrokiem dręczących bohaterów traum, także tych wyniesionych z wojny. O „Koźle” pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Skomplikowaną kryminalną intrygę opiera Klaudiusz Szymańczak na opowieści o sile zaufania. Pobudzającej w szczerych relacjach, niszczącej tam, gdzie wkracza element manipulacji. O „Otulinie” pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Izabela Szylko „Tajemnicą siódmej księgi” udowadnia po raz kolejny, że doskonale czuje się w opowieści łączącej elementy literatury przygodowej i sensacyjnego thrillera, w której stawką jest nie tylko ludzkie życie, ale i to, w czyje ręce trafi bezcenny historyczny artefakt – pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
W wartkiej, sensacyjno-szpiegowskiej fabule mieści Robert Michniewicz opowieść o ludziach w potrzasku. W potrzasku pierwszych dni wojny w Ukrainie, ale i w pułapce, zastawionej przez cudze fobie, ambicje i kompleksy. Pułapce, której przeciwstawić trzeba siłę charakteru, zaufanie i otwartość na współpracę. O powieści „Partnerzy. Początek” pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Piotr Kościelny opowiada nam o ludziach pogrążonych w rozpaczy, dla której pożywką jest nienawiść, pogarda czy przemoc. Rozpaczy tak wielkiej, że jedynym dla niej ujściem wydaje się być śmierć. O „Szymku” pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Przemysław Piotrowski czyni swoją bohaterkę uosobieniem zemsty, uzbrajając ją w najpotężniejszy oręż: rozpacz. O thrillerze sensacyjnym „Nic do stracenia” pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
W dusznej atmosferze wzajemnych układów, zależności i wszechobecnej obłudy, ludzkie życie okazać się może tylko elementem większej gry – o powieści „Swąd” Roberta Ostaszewskiego i Bartosza Wojsy pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Ubierając swoją opowieść w szaty przesiąkniętej mrokiem fantastycznej przygody, Barbara Mikulska i Wojciech Gunia mówią nam w istocie o sile marzeń i o cenie, jaką nieraz trzeba płacić za ich spełnienie. O „Złodziejach motyli” pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
„Po jej odejściu” to wciągający psychologiczny thriller, ale też opowieść o próbie przeciwstawienia się przemocy, skrywającej się za blichtrem świata szołbiznesu. O powieści Alex Dahl pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Daniel Kalla pokazuje nam świat, w którym najważniejszy jest wizerunek – jako element osobistej czy biznesowej autokreacji. Autokreacji, która, niekontrolowana, szybko może doprowadzić do autodestrukcji. O „Morderczej diecie” pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
„Cyberpunk 2077: Bez przypadku” Rafała Kosika to postapokaliptyczna opowieść o maskowanej za wszelką cenę kruchości. Kruchości ludzkiego ciała, kruchości ludzkiego umysłu, w końcu też, a może przede wszystkim, kruchości prawdy – pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Michał Śmielak umieszcza swój kryminał w świecie, gdzie ludzkie życie ― w zderzeniu z ambicjami, frustracjami, fobiami czy ideologią ― okazuje się nie mieć wielkiego znaczenia. O powieści „Gleba” pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Bohaterowie Radka Raka zostają zamknięci: w łagrach, azylach, szponach totalitarnego systemu, ale też w pułapkach własnych emocji, lęków czy idées fixes. Takie zniewolenie może być paraliżujące, może też jednak być kokonem, z którego kiedyś wykluje się motyl. O „Agli. Aurorze” pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Teatr jako metafora egzystencjalna – topos theatrum mundi – ma ogromną tradycję w światowej kulturze. Tymczasem gdzieś w cieniu tej szlachetnej sztuki czai się jej pokątny krewniak, oferujący spektakle innego autoramentu. Dawid Kain zajrzał za ich kulisy i zobaczył w nich metaforę o wiele bardziej przerażającą – o książce „Niejasne spektakle” pisze Wojciech Gunia. RECENZJA
Agata Kunderman analizuje w swoim psychologicznym thrillerze ból związany ze stratą dziecka. Nieprzemijalny, wrzucający bohaterów w spiralę niezrozumienia, niezgody, w końcu wściekłości, a nawet chęci szukania zadośćuczynienia – i to za wszelką cenę. O „Wróżdzie” pisze Przemysław Poznański. RECENZJA
Artur Żurek przy okazji wciągającej kryminalnej zagadki pokazuje społeczne i indywidulane mechanizmy strachu, prowadzące do kryzysu zaufania wobec władzy, wobec mijanych na ulicy osób, wreszcie wobec bliskich. O „Łuczniku” pisze Przemysław Poznański. RECENZJA