O jakich książkach najchętniej czytaliście na zupelnieinnaopowiesc.com w 2025 roku? Oto zestawienie stworzone tak naprawdę przez Was, bo mierzone Waszym zainteresowaniem poszczególnymi recenzjami i wywiadami. Dziś literatura historyczna i obyczajowa, a potem najpopularniejsze artykuły i hity kanału YouTube.
Ta opowieść o XVII-wiecznej Polsce oferuje nam to, czego oczekujemy od książki historycznej: nie tylko pełne zwrotów akcji przygody głównego bohatera przeżywającego rozterki moralne, ale przede wszystkim próbę wywabienia białych plam narodowej amnezji. Czyli o „Wojnie polskiej” Wojciecha Dutki.
„Ciernie i osty” Andrzeja H. Wojaczka, powieść zapoczątkowująca trylogię „Żniwo Ognia”, jest opowieścią o szukaniu nadziei w czasach powszechnego zwątpienia. Ale i o zrozumieniu, że czasem już żadnej nadziei nie ma.
Teraz jestem w procesie trzeźwienia, chory na nieuleczalną chorobę. Tu nie ma miejsca na wstyd, a jedynie na prawdę – mówi Wojtek Friedmann, autor książki „Mój pierwszy ostatni raz”.
Gdy zakładałem w 2021 roku profil Twój Stary Trzeźwy, o uzależnieniach i szeroko pojmowanym zdrowiu psychicznym w tym aspekcie nie mówiło się tyle co teraz. A w tym, co się mówiło na social mediach, brakowało mi poczucia humoru. Ja chciałem się pośmiać – nie ze swojej choroby, a pomimo niej. Kluczem są proporcje i intencje. Humor nie może służyć bagatelizowaniu terapii czy uzależnienia – mówi Jakub Morgenstern, autor powieści „Karaluch”.
Wszystkie moje powieści zaliczam do nurtu herstorii. Opowiadam o kobietach, które zawsze więcej płacą za przekraczanie granic – mówi Zofia Mąkosa, autorka powieści „Bez miłości”, drugiego tomu cyklu „Pomiędzy”.
„Kim naprawdę jestem” Agnieszki Jeż to pełna bólu opowieść o krzywdzie dzieci pozbawianych podmiotowości w imię ideologii i „interesu państwa”.
Pisanie też może ocalać, jeśli włoży się w powieść spory kawałek siebie. Jestem tak naprawdę trzecią bohaterką tej powieści. Też ocalałam – po trudnych chwilach, przez które w ostatnich latach przeszłam – mówi Sylwia Winnik, pisarka, reportażystka, autorka powieści „Ocalona”,
Interesował mnie motyw zaczynania od nowa. Zaraz jednak przychodziły myśli, że romantyzm wędrówki nie powinien mi przesłaniać jej licznych niedogodności, to była cena, jaką płacili za wolność – mówi Anna Fryczkowska, autorka powieści „Ludzie wędrowni”.
Gdy przychodzi do snucia planów – czasem wielkich, jak przebudowa Warszawy, czasem tych osobistych, choć nie mniej ważnych – trzeba pamiętać, że ich realizacja zależeć będzie nie tylko od naszych umiejętności i determinacji. Ale i od dobrej woli innych ludzi oraz zrządzeń losu. Czyli o „Gonitwie chmur” Marii Paszyńskiej (wznowienie)
„Zdradzona” Wojciecha Dutki to opowieść o tym, jak przeszłość potrafi kształtować nas długo po tym, gdy zdarzenia historyczne dawno już przeminą. A także o wyparciu się samego siebie, o kompromisach, które z czasem kreują nową rzeczywistość i budują nową tożsamość
Każda powieść to konkretna dawka emocji, którą jako autorka w nią wkładam. To jest ten rodzaj empatii, która jest potrzebna, aby lepiej poznać kogoś, nawet jeśli jest tylko bohaterem literackim – mówi Ilona Gołębiewska, z którą rozmawiamy o jej najnowszych powieściach „Prawda” i „Tajemnica”.
„Śladem fal” Hanny Cygler, to opowieść o ludziach miotanych sztormami historii, którzy z całych sił starają się podążać za marzeniami i uczuciami, choć często stają bezsilni w obliczu żywiołów ideologii, a nawet zwykłej ludzkiej zawiści.
Stawianie pierwszego stołecznego drapacza chmur staje się w „Warszawskim niebotyku” Marii Paszyńskiej symbolem marzeń wyrastających ponad przeciętność – czasem dających imponujące efekty, innym razem boleśnie złudnych (wznowienie).
„Śmierć i belgijska czekolada” Marty Moeglich to zaskakujące połączenie lekkiego kryminału i ciepłej, rodzinnej komedii. Słodycz tytułowej czekolady kontrastuje tu z chłodem śmierci, a groza morderstwa przeplata się z historią o odbudowywaniu życia na emigracji.
„Tam, gdzie czeka spokój” Katarzyny Fiołek to opowieść o tym, że nasze emocje i przeszłość nie znikają wraz ze zmianą miejsca, tylko otrzymują szansę, by zostać poukładane na nowo.