O jakich książkach najchętniej czytaliście na zupelnieinnaopowiesc.com w 2024 roku? Oto zestawienie stworzone tak naprawdę przez Was, bo mierzone Waszym zainteresowaniem poszczególnymi recenzjami czy wywiadami. Jutro najpopularniejsze artykuły, a w poniedziałek podsumowanie naszego kanału YouTube!
Podzieliśmy nasze zestawienie na literaturę piękną (polską), literaturę piękną (obcą), kryminał (w tym thriller) i fantastykę oraz literaturę obyczajowa i historyczną.
Literatura piękna (polska)
Henryk Waniek zabiera nas w podróż – mierzoną krokami i przebytymi kilometrami, ale przede wszystkim może pasjonującą historią miejsca. Miejsca, które – o ile stamtąd nie jesteśmy – dopiero dzięki niemu mamy szansę zrozumieć naprawdę. O „Wędrowcu śląskim” pisze Przemysław Poznański.
„Tajni dyrygenci chmur” Wioletty Grzegorzewskiej zapraszają nas do świata „lat dziecinnych”, zanurzonego tyleż w realiach epoki, co w wyobraźni bohaterki i jej niezwykłej wrażliwości. Ale i poddanego temu, co od bohaterki niezależne, a co nieuniknione na drodze do dorosłości.
W przejmujących „Zwierzętach łownych” Anny Mazurek nie ma miejsca na niuanse i kompromisy. Jak w mrocznej baśni można tu być albo oprawcą, albo ofiarą. Być albo żywym, albo martwym.
Aleksandra Igras mierząc się w swej prozie z tematem przemijania, poszukuje dla bohaterów płaszczyzny, na której mogą się oni wziąć za bary ze świadomością nieuchronności śmierci. O tomie opowiadań „Mokra biel Bambino” pisze Przemysław Poznański.
Elżbieta Łapczyńska ucieka się do języka turpistycznej antybaśni, by pisząc o piekle sierot, opowiedzieć nam jednocześnie o piekle kobiet, żyjących we wszechogarniającym powieściowy świat piekle autorytarnego reżimu. O „Mowie chleba” pisze Przemysław Poznański.
Do uczciwego i niebanalnego opowiedzenia przeszłości, złożonej z porozrzucanych wokół, niczym po wybuchu, okruchów pamięci, konieczna jest literacka odwaga zmierzenia się z toposem „powrotu do lat dziecinnych”. Jarosław Maślanek ją ma. O „Klekocie tysięcy patyków” pisze Przemysław Poznański.
Jarosław Kamiński opowiada nam zakazaną historię – skupioną bowiem na „zakazanej miłości”, rozgrywającą się w opartym na zakazach polityczno-społecznym systemie i, co nie mniej ważne, snutą przez kogoś, kto w zasadzie nie ma do niej prawa. O „Złodzieju bólu” pisze Przemysław Poznański.
„Rondo Rodeo” to powieść drogi, która okazuje się być tak naprawdę opisem stagnacji, trwania w miejscu. Opisem strachu przed tym, co może przynieść przyszłość. O powieści Moniki Muskały pisze Przemysław Poznański.
Skłaniając do refleksji nad przyspieszającym tempem zmian w kontekście klimatu czy nowych technologii Maciej Wnuk nakreśla przerażający, choć prawdopodobny rozwój wydarzeń, wpisany w towarzyszącą nam niepewność i niepokój o przyszłość. O zbiorze opowiadań “Miejsca odległe” pisze Małgorzata Żebrowska.
„Game over” Tomasza Żaka jest opowieścią o odpowiedzialności, a może bardziej jej braku: za innych, za prawdę, za własne marzenia, za własne i cudze życie.