Muzeum Pana Tadeusza pokaże manuskrypt epopei Adama Mickiewicza. Będzie go można obejrzeć od 7 do 11 listopada.
Muzeum Pana Tadeusza to najnowsza i najnowocześniejsza część Ossolineum, prezentująca zbiory Zakładu na bogatym tle historycznym i literackim. Funkcjonuje od maja 2016 roku w jednej z piękniejszych kamienic Wrocławia – Pod Złotym Słońcem, Rynek 6.
Wystawa stała „Rękopis Pana Tadeusza”
„Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie” to poemat epicki Adama Mickiewicza wydany w dwóch tomach w 1834 w Paryżu. Składa się z dwunastu ksiąg pisanych wierszem, trzynastozgłoskowym aleksandrynem polskim. Czas akcji to pięć dni z roku 1811 i jeden dzień z roku 1812. Autograf epopei Adama Mickiewicza został w listopadzie 2014 roku wpisany na Polską Listę Krajową Programu UNESCO „Pamięć świata”. Na co dzień ten wyjątkowy manuskrypt przechowywany jest w Dziale Rękopisów wrocławskiego Ossolineum w restrykcyjnych warunkach konserwatorskich. Na wystawie stałej w Kamienicy pod Złotym Słońcem prezentowana jest drogocenna i odręczna kopia utworu wykonana w 2010 roku przez prof. dr hab. Elżbietę Jabłońską.
W czasie świąt narodowych, takich jak Dzień Niepodległości, oryginał rękopisu można podziwiać w Muzeum Pana Tadeusza. Manuskrypt z wyeksponowanym fragmentem opisującym „Koncert nad koncertami” z Księgi Dwunastej „Kochajmy się” będzie można oglądać na wystawie stałej „Rękopis Pana Tadeusza”.
Wiwat wszystkie stany!
„Koncert Jankiela” to jeden z najbardziej znanych fragmentów poematu. Jankiel podczas uroczystości zaręczynowej Zosi i Tadeusza, grając na cymbałach, ilustruje kluczowe momenty w historii Rzeczypospolitej w czasach rozbiorów: uchwalenie Konstytucji Trzeciego Maja, Targowicę, Rzeź Pragi, a także utworzenie Legionów Polskich we Włoszech z inicjatywy Jana Henryka Dąbrowskiego. Żyd-Jankiel nie zapomina o „Mazurku Dąbrowskiego”. Goście uroczystości z optymizmem krzyczą: „Jeszcze Polska nie zginęła!”. Scena ta jest jedną z najbardziej patriotycznych scen w „Panu Tadeuszu”, osnuta została w atmosferze nadziei na odzyskanie niepodległości przez Polskę.
Znów gra. Już drżą drążki, tak lekkimi ruchy,
Jak gdyby zadzwoniło w strunę skrzydło muchy,
Wydając ciche, ledwie słyszalne brzęczenia.
Mistrz zawsze patrzył w niebo czekając natchnienia.
Spójrzał z góry, instrument dumnym okiem zmierzył,
Wzniósł ręce, spuścił razem, w dwa drążki uderzył:
Zdumieli się słuchacze.
Razem ze strun wiela
Buchnął dźwięk, jakby cała janczarska kapela
Ozwała się z dzwonkami, z zelami, z bębenki:
Brzmi Polonez Trzeciego Maja! — Skoczne dźwięki
Radością oddychają, radością słuch poją;
Dziewki chcą tańczyć, chłopcy w miejscu nie dostoją —
Lecz starców myśli z dźwiękiem w przeszłość się uniosły,
W owe lata szczęśliwe, gdy senat i posły,
Po dniu Trzeciego Maja, w ratuszowej sali,
Zgodzonego z narodem króla fetowali,
Gdy przy tańcu śpiewano: Wiwat król kochany!
Wiwat Sejm, wiwat Naród, wiwat wszystkie Stany!
W programie towarzyszącym prezentacji oryginału rękopisu zaplanowane zostały następujące wydarzenia: oprowadzania kuratorskie, prelekcja o negatywnym wpływie światła na obiekty rękopiśmienne, prelekcja o udziale kobiet w odzyskiwaniu niepodległości, diorama, a 10 listopada dostępne będzie przez cały dzień stanowisko edukacyjne z warsztatami do samodzielnego wykonywania kotylionów niepodległościowych.
Wstęp na wystawę w ramach biletu wstępu do muzeum.
Źródło: Muzeum Pana Tadeusza