„Ostrze sierpa”, drugi tom wojennego cyklu Andrzeja H. Wojaczka „Żniwo ognia”, to powieść drogi – historia zsyłki i tułaczki na nieludzkiej, syberyjskiej ziemi. Ale też opowieść o cudach, z których największym jest być może umiejętność zachowania – mimo wszystko – swojego człowieczeństwa.
OBEJRZYJ FILM
„Ostrze sierpa” Andrzeja H. Wojaczka to drugi tom cyklu „Ciernie i osty”, który jest też kontynuacją tryptyku „Wrzeciono Boga”. To podczas lektury „Kłosów”, a potem „Wdowiego grosza” i „Jutrzni” poznaliśmy Teofila Kłoska, chłopaka ze Śląska, którego dojrzewanie i pierwsze lata dorosłości przypadną na burzliwy czas Wielkiej Wojny i powstań śląskich. II woja światowa stanowi jednak w tej, rozpisanej na dekady, opowieści wyraźną cezurę – to dlatego autor otworzył nowy tryptyk, „Żniwo ognia”, rozpoczęty „Cierniami i ostami”, których recenzję znajdziecie na naszym kanale, a kontynuowany teraz, rozgrywającym się od roku 1940 po sierpień 1942, „Ostrzem sierpa”.