Jego głosem mówił w „Gwiezdnych wojnach” Darth Vader, ale znamy go też z roli Jamesa Greera w adaptacjach powieści Toma Clancy’ego czy z serialu „Korzenie”. W wieku 93 lat zmarł amerykański aktor James Earl Jones.
James Earl Jones urodził się 17 stycznia 1931 w Arkabutla. Był aktorem filmowym i teatralnym, laureat Oscara za całokształt twórczości. Pierwsze aktorskie kroki stawiał w Ramsdell Theatre w Manistee. Na scenie pojawił się w 1955 roku w sztuce Szekspira „Otello”. W 1957 roku trafił na Broadway, gdzie stworzył kreacje w innych szekspirowskich dziełach, takich jak: „Król Lear”, „Sen nocy letniej”, „Miarka za miarkę”, „Hamlet”.
Na ekranie debiutował u Stanleya Kubricka w filmie „Doktor Strangelove, czyli jak przestałem się martwić i pokochałem bombę” (1964). Swoje najbardziej znane role zagrał w latach 80., m.in. w filmach „Conan Barbarzyńca” (1982) oraz „Książę w Nowym Jorku” (1988). Trzykrotnie zagrał rolę James Greera, przełożonego i przyjaciela Jacka Ryana w adaptacjach powieści Toma Clancy’ego: „Polowanie na Czerwony Październik” (u boku Aleca Baldwina i Seana Connery), „Czas patriotów” i „Stan zagrożenia” (dwa ostatnie u boku Harrisona Forda). Uznanie zdobył podkładając głosy filmowych bohaterów, a w szczególności Dartha Vadera w kolejnych częściach sagi „Gwiezdne wojny”, a także Mufasy w ”Królu Lwie”. W słynnym serialu „Korzenie” zagrał rolę Alexa Haleya, a więc autora powieści, na której oparto serial.
W 1971 James Earl Jones otrzymał swoją jedyną nominację do Oscara za główną rolę w filmie Wielka nadzieja białych (1970; reż. Martin Ritt). Był wówczas drugim w historii, po Sidneyu Poitier czarnoskórym aktorem nominowanym do tej nagrody. Dwa razy, w 1969 i 1987 zdobył Nagrodę Tony za role teatralne. Był także czterokrotnie nominowany do nagrody Złotego Globu. W sierpniu 2011 Amerykańska Akademia Filmowa ogłosiła przyznanie Jonesowi honorowego Oscara za całokształt pracy aktorskiej.
James Earl Jones zmarł 9 września 2024 roku w Dutchess County, USA.