„Gniazdo sierot” Eweliny Miśkiewicz – zarówno w warstwie historycznej, jak i współczesnej – jest opowieścią o drzemiącym w ludziach złu, ale też, co wybrzmiewa to w powieści z całą mocą, pokazuje pokłady dobra, które nawet w niesprzyjających okolicznościach niektórzy z bohaterów są w stanie w sobie odnaleźć. Nawet ryzykując przy tym własnym życiem. Recenzuje Przemysław Poznański.
OBEJRZYJ FILM
Są co najmniej dwa powody, dla których warto po nią sięgnąć. Pierwszym jest umiejętność autorki łączenia ze sobą wątku historycznego i współczesnego i znajdowanie w obu tych warstwach – przy wszystkich różnicach dotyczących opisywanych okoliczności – podobnych emocji, podobnych ludzkich postaw. Oraz sytuacji, które zmuszą bohaterów do podejmowania najtrudniejszych wyborów.
Drugim z powodów, dla których po tę powieść warto sięgnąć, jest autentyczna historia tytułowego „Gniazda sierot”, a więc prowadzonego w czasie II wojny światowej przez siostry zakonne ośrodka dla dzieci w Turkowicach na Lubelszczyźnie, w którym znalazły schronienie sieroty z rodzin, polskich, ukraińskich i żydowskich. Ośrodka niezwykłego – co autorka doskonale pokaże w książce – bo gwarantującego swoim wychowankom (przynajmniej do czasu) nietykalność, nawet podczas antysemickiej nagonki prowadzonej przez niemieckiego okupanta. Po wojnie Instytut Yad Vashem w Jerozolimie wyróżni za to zakonnice tytułem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.
Ewelina Miśkiewicz, Gniazdo sierot
Wydawnictwo Szara Godzina, 11 września 2024
ISBN: 9788367813549