Chylę czoła przed naszymi prababkami, które z taką odwagą i uporem potrafiły sprzeciwić się woli mężów, ojców, braci czy wielkich polityków, chcących za nie decydować – mówi Barbara Wysoczańska, autorka powieści „Nigdy się nie poddam”. Rozmawia Przemysław Poznański.
OBEJRZYJ FILM 📽
„Nigdy się nie poddam” Barbary Wysoczańskiej jest opowieścią o odnajdywaniu w sobie siły po życiowej katastrofie. Nie tylko siły do dalszego życia, ale przede wszystkim siły do życia na własnych zasadach.
Aby mogła się rozwijać winorośl, konieczne jest dobre podłoże, konieczne jest odcięcie martwych pędów, wybudzenie roślin po zimowym śnie, a potem – co przecież nie zawsze się udaje – pielęgnowanie ich i dbanie, by nie zniszczył ich nagły przymrozek czy ptaki. W powieści Wysoczańskiej ten proces uprawy wina, z całym bagażem sukcesów i porażek, urasta do rangi symbolu ludzkiego życia. Do rangi symbolu tych wszystkich zdarzeń, które w zależności od okoliczności mogą nas albo złamać, albo zahartować.
Symboliczne staje się też kosztowanie gotowego napoju. Jedna z bohaterek, po raz pierwszy w życiu smakując wytrawne wino zauważa, że jest ono kwaśne. Nie od razu rozumie, że owa kwasowość jest zaletą trunku, że to ona dodaje mu wartości. Dokładnie tak samo jak z życiem, którego wartość często dostrzegamy dopiero wtedy, gdy doświadczamy jego cierpkich stron. I jak z miłością, której wartość docenić uda się bohaterkom dopiero z czasem.
Przeczytaj naszą recenzję: