Do uczciwego i niebanalnego opowiedzenia przeszłości, złożonej z porozrzucanych wokół, niczym po wybuchu, okruchów pamięci, konieczna jest literacka odwaga zmierzenia się z toposem „powrotu do lat dziecinnych”. Jarosław Maślanek ją ma. O „Klekocie tysięcy patyków” pisze Przemysław Poznański. „Tymczasem gasną słońca” – brzmi pierwsze i jedyne zdanie pierwszego rozdziału. Koniec (dnia/życia) jest zatem początkiem powieści … Czytaj dalej Trudność mozaiki | Jarosław Maślanek, Klekot tysięcy patyków