W rysowanej subtelną psychologiczną kreską opowieści o odzyskiwaniu języka, jako metaforze odzyskiwania siebie, Chisako Wakatake portretuje indywidualną, ale jakże uniwersalną zmianę w rozumieniu roli kobiety: żony, matki czy babci. O „Pójdę sama” pisze Przemysław Poznański. Powieść Wakatake nie ma formy manifestu, nie zaprasza nas, jak świetne skądinąd i w istocie równie kameralne „Cuda” Eleny Medel, … Czytaj dalej Język jako metafora | Chisako Wakatake, Pójdę sama