Elżbieta Łapczyńska ucieka się do języka turpistycznej antybaśni, by pisząc o piekle sierot, opowiedzieć nam jednocześnie o piekle kobiet, żyjących we wszechogarniającym powieściowy świat piekle autorytarnego reżimu. O „Mowie chleba” pisze Przemysław Poznański. Ta powieść nie ma się podobać. A już na pewno nie ma nas uwieść. Owszem, zachwyci – i to bez reszty – … Czytaj dalej Niechciane | Elżbieta Łapczyńska, Mowa chleba